Het personage moet deel van je worden!
6u30, wekker trekt me uit mijn zoete droom, waarom ook alweer zo vroeg? Mmmm nog 10min snoezen. 6u40, luid snooze-gepiep, WAAAAAH ik moest om 7u de deur uit om de vroege trein te halen, nog 20min om te douchen, spullen bijeen te graaien en weg te spurten.
Kato wordt ondertussen wakker, waarschijnlijk door het aanhoudende gepiep van mijn gsmwekker. Schat jij zorgt voor de dochter he, sis ik manlief toe terwijl ik me half afgedroogd in mijn kleren wurm. Racen met een camionette met meer dan 300000 km op de teller is geen goed idee, maar ik geraak wél tijdig aan het station. Snel koffiekoekje kopen, hup de trein op. Trein zit bomvol, ik wring me tegenover een man met lange benen, we zitten knie tegen knie. En daar moet ook nog mijn handtas en laptoptas tussen. Dan maar laptop op bagagerek, straks zeker niet vergeten.
Koffiekoekje opeten jammie, ik denk even bewust niet aan punten of calorieën. Billy Joel zingt in mijn oor, ik doe mijn best om mentaal mee te zingen en de tekst te memoriseren, zaterdag trouwt een vriendin, dat moet echt goed zijn. En ondertussen speel ik het spel der verveelde mensen op mijn iPad, patience. Ja, ik vind dat leuk tijdverdrijf op de trein als ik te moe ben voor krant of boek maar niet wil dutten omdat ik dan helemaal groggy word. Good old patience.
Waw we zijn er al, geen vertraging?! iPad snel wegsteken, rok goedtrekken, uitstappen, ah chanceke, ik stap uit vlak aan de roltrap. Nee ik koop geen koffietje, recht naar kantoor dan ben ik lekker vroeg...
Aaaaaaaaaah neee, shit, damned, de laptop, die ligt nog op de trein!!! Ah hoe kan ik zo stom zijn.. De man bij de verloren voorwerpen afdeling geeft me een veelbetekende blik + zucht, ja madammeke, ne laptop? De kans dat die bovenkomt is klein.
Mijn dossier is opgemaakt: item laptop, kleur zwart, merk Fujitsu, beige laptoptas met oranje riem, passagier opgestapt in aarschot om 7u26, onderverdieping, 2de klasse, achteraan, ...
Heb mezelf dan toch op koffie getrakteerd, mét karamel, mét slagroom, 1001 punten of zo.
Verbazend hoe ik me plots weer in Het Ontwaken van Dario Fo voel, als ik worstelend met de overvolle hete koffie mijn paraplu probeer te openen.
'Het personage moet deel van je worden', yeah right, op ochtenden als deze bén ik gewoon het personage!
Kato wordt ondertussen wakker, waarschijnlijk door het aanhoudende gepiep van mijn gsmwekker. Schat jij zorgt voor de dochter he, sis ik manlief toe terwijl ik me half afgedroogd in mijn kleren wurm. Racen met een camionette met meer dan 300000 km op de teller is geen goed idee, maar ik geraak wél tijdig aan het station. Snel koffiekoekje kopen, hup de trein op. Trein zit bomvol, ik wring me tegenover een man met lange benen, we zitten knie tegen knie. En daar moet ook nog mijn handtas en laptoptas tussen. Dan maar laptop op bagagerek, straks zeker niet vergeten.
Koffiekoekje opeten jammie, ik denk even bewust niet aan punten of calorieën. Billy Joel zingt in mijn oor, ik doe mijn best om mentaal mee te zingen en de tekst te memoriseren, zaterdag trouwt een vriendin, dat moet echt goed zijn. En ondertussen speel ik het spel der verveelde mensen op mijn iPad, patience. Ja, ik vind dat leuk tijdverdrijf op de trein als ik te moe ben voor krant of boek maar niet wil dutten omdat ik dan helemaal groggy word. Good old patience.
Waw we zijn er al, geen vertraging?! iPad snel wegsteken, rok goedtrekken, uitstappen, ah chanceke, ik stap uit vlak aan de roltrap. Nee ik koop geen koffietje, recht naar kantoor dan ben ik lekker vroeg...
Aaaaaaaaaah neee, shit, damned, de laptop, die ligt nog op de trein!!! Ah hoe kan ik zo stom zijn.. De man bij de verloren voorwerpen afdeling geeft me een veelbetekende blik + zucht, ja madammeke, ne laptop? De kans dat die bovenkomt is klein.
Mijn dossier is opgemaakt: item laptop, kleur zwart, merk Fujitsu, beige laptoptas met oranje riem, passagier opgestapt in aarschot om 7u26, onderverdieping, 2de klasse, achteraan, ...
Heb mezelf dan toch op koffie getrakteerd, mét karamel, mét slagroom, 1001 punten of zo.
Verbazend hoe ik me plots weer in Het Ontwaken van Dario Fo voel, als ik worstelend met de overvolle hete koffie mijn paraplu probeer te openen.
'Het personage moet deel van je worden', yeah right, op ochtenden als deze bén ik gewoon het personage!
ik voel heel erg met je mee, maar moet ook een beetje giechelen, zelfs je zelf geschreven tekst klinkt in mijn hoofd als je monoloog
BeantwoordenVerwijderenhopelijk komt je laptop toch snel boven water
o shit... bij mij al veel nét niet gebeurd... (trein terug opgesprongen :-)). Hopelijk niet het begin van een shitty day...
BeantwoordenVerwijderentoeme zeg...
BeantwoordenVerwijderen1 lichtpunt, de nico heeft vandaag wél zijn sleutel bij!x
BeantwoordenVerwijderenEuhm, fuck!? En het is blijkbaar genetisch: ik heb onlangs mijn laptop achtergelaten in de fietsenstalling. Gelukkig stond die een halfuur later er nog. Fietsers zijn doorgaans goedhartige mensen. Wanhoop niet, de meeste mensen zijn niet zo thuis in het verkopen van laptops en het kraken van paswoorden. En val vooral de NMBS ermee lastig, plaats het op Facebook, Twitter enz. De kans is groot dat één van je coupégenoten het gezien heeft.
BeantwoordenVerwijderen