Als een dinsdag naar maandag smaakt...

en je een kwartier te laat wakker wordt, je je oorbel van pure vermoeidheid niet doorgestoken krijgt, je de verkeerde schoenen aantrekt, je voor elk rood licht moet stoppen, je loopt voor de trein en ondertussen je portefeuille laat vallen, je opnieuw loopt voor de trein en de machinist lachend ziet wegrijden, je verkleumd op de volgende trein stapt, die trein dan ook nog eens 10 min vertraging oploopt, de roltrappen niet werken in Brussel-Centraal en je bijna uitglijdt op de Brusselse kasseien voor het oog van de werkmannen van 't stad...

dan...schiet er opeens dit liedje in mijn hoofd en kan ik niet anders dan glimlachen

Tijd voor koffie!