Verhuisstress

Een eigen huis, het is ons gelukt! Haast iedereen tussen 25 en 35 heeft dit op zijn lijstje met levensdoelen staan, denk ik. Ben er met mijn 28 winters redelijk op tijd in geslaagd om een huis te vinden dat én een goed compromis is tussen wat Harm & ik willen van een huis én goed gelegen is én ook nog eens binnen ons budget valt. En geloof me, dat is geen gemakkelijke klus. Hoera hoera dus!
Maar nu verhuizen. Over 3 weken moeten we er wonen. Gewoon even alles inpakken, een paar keer heen en weer rijden, dozen uitpakken en klaar is kees. Zou je denken, toch?
Waarom krijg ik dan zo'n knoop in mijn maag als ik aan de komende 3 weken en de hele poespas denk?
Misschien omdat ik helemaal geen klusser of praktisch mens ben? Misschien omdat mijn man niet zo'n geweldige planner is en ik een plan van aanpak nodig heb? Misschien omdat ik in theorie 4/5de werk, maar in de praktijk 6/5 draai en niet weet hoe we het begot gaan klaarspelen? Misschien omdat ik ons oude huurhuisje ga missen?

Angst voor het onbekende? Misschien...

Maar mijn man is echt een handige Harry. En hij heeft er het volste vertrouwen in...

Argh, ja je snapt het. Verhuisstress dus :-s